පන්හිද පාමුල පිපි අරවින්දිය

Banner 468

Facebook

සුනඛයෝ, නරියෝ

අරුත් සුන් වූ වදන් තෙපලන..
වියත් පඬිවරු ඇතත් මේ ලොව..
කොතෙක් දුර උන් කියන අහසේ,
තටුත් දිග හැර පියාඹන්නද?
ඇසුත් වසලා..
මොලත් පොඩිකර..
සියක් රැඟුමන් රඟා කරලිය..
විසික් කරලා යාවි දෙව්ලොව..
කටුත් ලෙව කෑ සුනඛ, නරි රැළ..
[ Read More ]

දෑත....


ශක්තිමත් යුග දෑත,
බර දරයි..
රළු පරළු ගල් අතර,
සුපුෂ්පිත සුදු නෙලුම,
නුඹ කියා,
මා උවන සතපවයි,
දෑත් කරගැට අතර,
සතපවයි..
දූවිලි වලා අතර,
පෙනේ නොපෙනේ නුඹව,
ශක්තිමත් දෑත් මා,
කිති කවයි.
[ Read More ]

ශෝකය, සතුට, වයලීනය


ශෝකය බරයි..
සොම්නස, තටු සොයයි..
ශොකය දවයි..
සතුට නිවාලයි සනහයි..


වයලීනය..

බර තත් හඬයි..
ශෝකයට ගයයි..
සිහින් සැහැල්ලු තත්,
සෝ දුක් නසයි..
සතුට සොම්නස පතුරයි..
[ Read More ]

ගඟ දියට දිය උනි...


නුඹ, වසත් කල
ගං දියේ පිලිඹිබු,
රුව සෙවූවත්,
පෙනෙන මානේ..
නුඹට පෙම් කල තාරකාවිය,
අමතකව ගිය වරද කාගේ..
ආලවත් දෑසින් ගලා ගිය,
අඳෝනා පාවුනත් සුලඟේ..
නුඹට මතකද?
හඬක් සුමිහිරි වදන් ඇමිනූ වසත් සුලඟේ..
නෙතින් ගිලිහුනු කඳුලකින්..
ඉරි තලා ගිය ගං දිය තලාවේ..
ඉතිං! නුඹ කොයි සොයන්නද?
හිත පුරුදු රුව නුඹේ තාරකාවේ!!
[ Read More ]